Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διάβολοι και άγιοι - Jean-Baptiste Andrea

[εικόνα: book_serotonin]

[εικόνα: book_serotonin]


Διάβολοι και άγιοι - Jean-Baptiste Andrea

Οι καιροί αλλάζουν και όμως υπάρχει η γενική αίσθηση πως τα πάντα μένουν ίδια. Η ζωή συνεχίζεται σαν μια μονότονη σύνθεση με παράφωνες νότες από ξεκούρδιστα όργανα. Έχει χαθεί ο «ρυθμός», αυτός που εμφανίζεται ως μια στιγμιαία και ενδεχομένως ανεπανάληπτη έκλαμψη, μια στιγμή έμπνευσης που αλλάζει την ανθρώπινη υπόσταση. 
Μέσα σε αυτή την παραφωνία ένας ηλικιωμένος πιανίστας προσφέρει τον «ρυθμό» που ανακάλυψε κάποια στιγμή της ζωής του σε ένα ορφανοτροφείο των Πυρηναίων. Παίζει σονάτες του Μπετόβεν σε οποιονδήποτε δημόσιο χώρο διαθέτει πιάνο ανοιχτό στο κοινό. Προσφέρει ένα μοναδικό δώρο και ταυτόχρονα κάτι αναζητάει. Ο ταξιδιώτης που θα σταθεί να τον ακούσει, θα μάθει και την ιστορία του, η οποία ξεκινά, πριν περίπου πενήντα χρόνια, με ένα αεροπορικό δυστύχημα. Η μοίρα τον οδηγεί στο δημόσιο ίδρυμα «Μεθόριος», στο οποίο οι αυστηροί εκκλησιαστικοί, και όχι μόνο, κανόνες δοκιμάζουν τις αντοχές, τη ψυχική και σωματική του δύναμη, τον ρίχνουν στον βούρκο ενός συστήματος που ελάχιστοι βγαίνουν αν όχι ζωντανοί, ψυχικά υγιείς.

Κεντρικός πυλώνας στο μυθιστόρημα «Διάβολοι και άγιοι» του βραβευμένου με το Goncourt συγγραφέα Ζαν – Μπατίστ Αντρεά, είναι η σκληρή ενηλικίωση. Τα παιδιά είναι οι ήρωες του βιβλίου, παιδιά ορφανά, παραγκωνισμένα από μία κοινωνία στην οποία ακόμη και η λέξη «ορφανό» σβολιάζει σαν πικρό σάλιο στην γλώσσα, εκτοπισμένα σε ένα ίδρυμα το οποίο υπό την αιγίδα του κράτους και της εκκλησίας είναι ελεύθερο να «συμμορφώσει» όπως κρίνεται απαραίτητο τους τροφίμους. Ο ιερέας επικεφαλής και οι υπεύθυνοι έχουν ιδιότυπους κανόνες ηθικής και σωφρονισμού οι οποίοι ολισθαίνουν σε απάνθρωπες τακτικές διαπαιδαγώγησης.

Όμως ο Αντρεά καταφέρνει μια τόσο σκληρή συνθήκη να την αποδώσει με την παιδική αθωότητα, αποφεύγοντας τις σκληρές περιγραφές. Δεν την αμβλύνει, αντιθέτως καταφέρνει να αποτυπώσει τη χαμένη αθωότητα, μέσα από τις σκυθρωπές εκφράσεις, τα απελπισμένα βλέμματα, τις μικρές πράξεις ανθρωπιάς των παιδιών. 

Το βιβλίο χωρίς να σοκάρει συγκινεί, προσφέρει στον αναγνώστη έντονα συναισθήματα και ανάβει μια μικρή σπίθα ελπίδας μέσα στα αποκαΐδια της ανθρώπινης μοχθηρότητας. 
Ποτέ η έκφραση «ο καθένας για τον εαυτό του» δεν περιέκλειε μέσα της τόση αγάπη. Διαβάστε το και θα καταλάβετε. 
Εξαιρετικό.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση του Γιάννη Στρίγκο και μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Γνωρίστε τον συγγραφέα

Jean-Baptiste Andrea

[πηγή: patakis.gr]

Ο Ζαν-Μπατίστ Αντρεά γεννήθηκε το 1971 στο Σαιν-Ζερµαίν-αν-Λαι, στα δυτικά του Παρισιού, και µεγάλωσε στις Κάννες. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήµες στη Σχολή Πολιτικών Επιστηµών στο Παρίσι και Οικονοµικά στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο ESCP Business School µε έδρα το Παρίσι.
Από το 2003 µέχρι και το 2013 ασχολήθηκε αποκλειστικά µε τον κινηµατογράφο, ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος. To 2003 σκηνοθέτησε (µε τον Φαµπρίς Κανεπά) την ταινία Dead End που διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Ταινιών Φαντασίας και Τρόµου του Σαν Σεµπαστιάν και στο Φεστιβάλ FanTasia στο Μόντρεαλ. Το 2017 εξέδωσε το πρώτο του µυθιστόρηµα, Ma reine (Βασίλισσά µου, εκδόσεις Στερέωµα, µτφρ. Κ. Κατσουλάρης, 2019), που απέσπασε, µεταξύ άλλων, τα βραβεία Premier Roman (2017), Femina des Lyceens (2017) και Prix Alain-Fournier (2018).
Το τέταρτο κατά σειρά µυθιστόρηµά του με τίτλο Να την προσέχει (Veiller sur elle, μτφρ. Μήνα Πατεράκη-Γαρέφη, Εκδόσεις Πατάκη, 2025) κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 2023 σηµειώνοντας ρεκόρ πωλήσεων και μεταφράστηκε σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες.
Τον Νοέµβριο του 2023 ο Αντρεά τιµήθηκε µε το βραβείο Goncourt, τη σηµαντικότερη διάκριση της γαλλόφωνης λογοτεχνίας.
Το Διάβολοι και άγιοι (Des diables et des saints, μτφρ. Γιάννης Στρίγκος, Εκδόσεις Πατάκη, 2025) είναι το τρίτο του μυθιστόρημα, το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε στα γαλλικά το 2021 και απέσπασε τα βραβεία RTL-Lire Grand Prix 2021, Relay Readers’ Travel Prize και Ouest-France Etonnants Voyageurs. Μεταφράζεται σε περισσότερες από δέκα γλώσσες ενώ ετοιμάζεται η κινηματογραφική του μεταφορά από τον Ζαν-Πιερ Ζενέ, τον σκηνοθέτη της Αμελί.


[πηγή: patakis.gr]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Και Εγένετο Φως - Στέφανος Αλεξιάδης

[εικόνα: book_serotonin] Και Εγένετο Φως -  Στέφανος Αλεξιάδης Μετά από την εκρηκτική επιτυχία του βιβλίου « Οιμωγή », ο Στέφανος Αλεξιάδης επιστρέφει με το «Και Εγένετο Φως», φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο την αστυνόμο Λουκία Θεοδοσίου, αυτή τη φορά όμως με μικρότερο ρόλο. Ο Αλεξιάδης κέρδισε για ακόμη μια φορά το στοίχημα. Το νέο του βιβλίο έχει κατακτήσει ήδη το αναγνωστικό κοινό και κυρίως τους νέους, αφού ο συγγραφέας έχει την μοναδική ικανότητα να αφουγκράζεται και να αποτυπώνει τον παλμό της νεολαίας. Σε έναν κόσμο όπου οι κοινωνικοί δεσμοί έχουν διαρραγεί η οικογένεια αποτελεί το πρώτο και τελευταίο καταφύγιο. Ειδικά για τους έφηβους, οι οποίοι βρίσκονται σε έναν διαρκή πόλεμο με τον κόσμο και τον ίδιο τους τον εαυτό, η οικογένεια πρέπει να είναι η σταθερά τους. Τι συμβαίνει όμως όταν τα θεμέλια της ραγίζουν; Η επιτυχημένη δομή του πρώτου βιβλίου είναι ίδια και σε αυτό το βιβλίο, όμως η υπόθεση είναι πρωτότυπη και σύγχρονη. Η καθαρή γραφή του Αλεξιάδη γίνεται ερεβ...

Οιμωγή - Στέφανος Αλεξιάδης

[εικόνα: book_serotonin] Οιμωγή -  Στέφανος Αλεξιάδης Το πολυαναμενόμενο μυθιστόρημα «Οιμωγή» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας και βρίσκεται πλέον στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Ο Στέφανος Αλεξιάδης κάνει ένα εκρηκτικό ντεμπούτο με το αστυνομικό θρίλερ «Οιμωγή» επιβεβαιώνοντας την γενική αίσθηση πως είναι ένας συγγραφέας που θα μας χαρίσει στο μέλλον πολλά διαμάντια λογοτεχνίας νουάρ. Η υπόθεση αναφέρεται στο χρονικό μιας παιδοκτονίας. Η φερόμενη ως «σύγχρονη Μήδεια», μητέρα του παιδιού, συλλαμβάνεται και οι έρευνες προκειμένου να ξεκαθαριστούν τα κίνητρα και οι αιτίες πίσω από το φονικό ανατίθενται στην αστυνόμο Θεοδοσίου και τον νεοφερμένο υπαστυνόμο Βάιο. Φαντάζει απλό; Κι όμως δεν είναι. Όσο το μυστήριο ξεδιπλώνεται, οι σκοτεινές πτυχές του έρχονται στην επιφάνεια και δυσώδη μυστικά αποκαλύπτονται. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερη φόρμα πολυπρόσωπης αφήγησης εισάγοντας τον αναγνώστη σταδιακά στον εσωτερικό κόσμο και τις μύχιες σκέψεις των ηρώων του. Οι χαρακ...

Ο Μαύρος Πύργος Ι: Ο Τελευταίος Πιστολέρο - Stephen King

[εικόνα: book_serotonin] Ο Μαύρος Πύργος Ι: Ο Τελευταίος Πιστολέρο -  Stephen King Η τριλογία «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» του Τόλκιν, αποτέλεσε – και αποτελεί ακόμη – πηγή έμπνευσης πολλών μυθιστοριογράφων. Στα δεκαεννιά του χρόνια ο Στίβεν Κίνγκ ήρθε σε επαφή με τον μαγικό κόσμο του Τόλκιν και όπως ήταν φυσικό ερωτεύτηκε τα βιβλία. Αν και στον πρόλογο του στο βιβλίο «Ο Μαύρος Πύργος Ι: Ο Τελευταίος Πιστολέρο» ο Κινγκ αναφέρει πως «τα δεκαεννιά είναι μια εγωιστική ηλικία» ταυτόχρονα σε αυτή την ηλικία ο ίδιος διέθετε την διαύγεια να καταλάβει πως αν έγραφε κάτω από την σαρωτική επιρροή των βιβλίων του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», ουσιαστικά δεν θα έγραφε μια δική του ιστορία αλλά θα επαναλάμβανε αυτή του Τόλκιν. Επίσης – σύμφωνα πάντα με τον πρόλογό του – η τελική έμπνευση του «Μαύρου Πύργου» ήταν το σουρεαλιστικό γουέστερν του Λεόνε «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος». Στα είκοσι δύο του, με τον ενθουσιασμό του συγγραφέα που βρήκε την ιδέα του, θέλησε να γράψει το «μακροσκ...