Book Serotonin

[εικόνα: book_serotonin] Σάκος με Κόκαλα -  Stephen King Το βιβλίο «Σάκος με Κόκαλα» του πολυγραφότατου Stephen King, είναι ένα από τα πιο ώριμα βιβλία του, δίχως ωστόσο να ξεφεύγει από τα βασικά χαρακτηριστικά του είδους του. Σε αυτό το βιβλίο, αυτοβιογραφικά στοιχεία υφαίνονται αρμονικά με υπαρξιακά ερωτήματα και δονούνται στις γνώριμες μα πάντα ανατριχιαστικές συχνότητες τρόμου. Ο King διακρίνεται για την ικανότητά του να σκιαγραφεί τη ζωή στις μικρές πόλεις, να αποδομεί, με οξυδέρκεια τους λόγους συνοχής τους, να διερευνά, μέσα από φανταστικές –ή ίσως και όχι- υπάρξεις τους δεσμούς που ενώνουν τους ανθρώπους τους. Κάπως έτσι στο «Σάκος με Κόκαλα» ο συγγραφέας Μάικ Νούναν, μετά από τον απρόσμενο θάνατο της συζύγου του υποφέρει από συγγραφικό μπλοκάρισμα. Προσπαθώντας να ξεπεράσει αυτό το τέλμα αποφασίζει να αποσυρθεί στο «Σάρα Λαφς», το εξοχικό του σπίτι, χτισμένο στις όχθες της λίμνης «Ντάρκ Σκορ». Τα παλιά σπίτια ασκούν μια γοητεία στον King. Πράγματι στα έργα του ...

[εικόνα: book_serotonin] Η Οβάλ Κυρία και Άλλες Ιστορίες -  Λεονόρα Κάρινγκτον  Η Λεονόρα Κάρινγκτον, πολυδιάστατη καλλιτέχνης, εκπρόσωπος του σουρεαλισμού, έχει τη μοναδική ικανότητα να ταξιδεύει τους αναγνώστες της σε κόσμους ονειρικούς και ενίοτε εφιαλτικούς.  Σύμβολα, ομιλούντα πλάσματα ζωντανά ή νεκρά ή απλώς φανταστικά σχήματα, χρησιμοποιούνται με μαεστρία από τη συγγραφέα, αποπροσανατολίζουν και σκανδαλίζουν τον αναγνώστη ενώ ταυτόχρονα περικλείουν πολυεπίπεδα νοήματα φιλοσοφικής διάστασης, προοδευτικά για την εποχή τους. Η συλλογή «Η Οβάλ Κυρία και Άλλες Ιστορίες» διακρίνεται από μια μεγάλη ποικιλία συγγραφικού στυλ και θεματολογίας, πλήθος ιδιόμορφων ηρώων και ηρωίδων και απόκοσμων τοπίων εφιαλτικής ομορφιάς. Ο αναγνώστης αρχικά χάνεται, μένει αποσυνδεμένος από το κείμενο, τρομάζει από τις εικόνες που απομακρύνονται από την οικία αισθησιαρχία. Σταδιακά όμως -και εκεί έγκειται η ευφυία της Κάρινγκτον- οι λέξεις αποκτούν νόημα, ο κόσμος της γίνεται προσιτός, τα νοή...

[εικόνα: book_serotonin] Το Στρίφωμα - Μαρία Παπαγεωργίου Είναι κάποια βιβλία που σε τραβούν από τα μαλλιά και σε σέρνουν στον κόσμο τους, σου στερούν την ανάσα με την ακρίβεια που περιγράφουν τη ζωή. Μια ζωή οικεία, που μπορεί να είναι κάποιου άλλου, αλλά πλησιάζει τόσο ύπουλα στη δική σου, σε περιστατικά που έζησες, ή γεγονότα που είδες και σκέψεις που έκανες και κόλλησαν πάνω σου σαν κακάδι από πληγή. Με τη νουβέλα «Το Στρίφωμα» η Μαρία Παπαγεωργίου, ξηλώνει το νήμα της ενήλικης ζωής μας μέχρι να φθάσει στις απαρχές της, εξετάζει τις «αμαρτίαι γονέων» και πάντων ενηλίκων και τον τρόπο με τον οποίο «παιδεύουσι τέκνα», εστιάζει με αφοπλιστική ειλικρίνεια στις λέξεις που λέγονται για καλό αλλά καλό δεν κάνουν, και στις πράξεις που φαινομενικά είναι ασήμαντες όμως σε βάθος χρόνου είναι τόσο σημαντικές. Βλέπουμε παρέα με την ανώνυμη ηρωίδα τα παιδικά μας χρόνια, αυτά από τα οποία η γενιά μας λέει πως από θαύμα επέζησε. Κι όμως είμαστε εδώ, μαζί με εκείνη, με τραύματα...